Danıştay 3. Daire
2023/3135 E., 2025/4242 K. · 30 Ekim 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2023/3135 |
| Karar no | 2025/4242 |
| Karar tarihi | 30 Ekim 2025 |
Konu
Bu kararda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 3, Anayasa m. 90 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Aynı Kanun'un yukarıda yer verilen 156. maddesinde iş yeri tanımı yapılırken ikili bir ayrıma gidilmiş; ticari, sınai zirai veya mesleki bir faaliyetin yapılmasına tahsis edilen ve maddede sayılan yerler ile bu faaliyetlerde kullanılan yerin iş yeri olduğu hüküm altına alınmıştır. Buradan hareketle ticari, sınai zirai veya mesleki bir faaliyetin yapılmasına tahsis edilen ve maddede sayılan yerler iş yeri olabileceği gibi maddede sayılmamakla birlikte bu faaliyetlerde kullanılan her hangi bir yer, iş yeri olarak değerlendirilmelidir. Buna göre, davacı şirketin Türkiye'de yapmış olduğu satışların yine Türkiye'den erişim sağlanan portal web siteleri üzerinden gerçekleştirildiği dikkate alındığında, bu yerlerin davacı açısından "ticari kazancın elde edildiği yer" yani "iş yeri" olarak kabulü gerektiği dolayısıyla dar mükellef statüsünde olan davacının Türkiye'de elde ettiği ticari kazancın vergilendirilebileceği sonucuna varılmış olup davacının kendi beyanı ve banka hesap hareketlerinden tespit olunan kazanca yine kendi beyanına göre belirlenen karlılık oranının uygulanması ile bulunan matrah esas alınarak hesaplanan geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığından Vergi Dava Dairesi kararının yazılı gerekçeyle bu yönden davanın reddine dair hüküm fıkrasında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 3
- Anayasa m. 90
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 1
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 17
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 134
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 156
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
- Anayasa m. 35
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 8
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 156
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.