Danıştay 3. Daire
2024/3864 E., 2025/5903 K. · 25 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2024/3864 |
| Karar no | 2025/5903 |
| Karar tarihi | 25 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 11, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 30 ve Anayasa m. 73 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
213 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen 156. maddesinde iş yeri tanımı yapılırken ikili bir ayrıma gidilmiş; ticari, sınai zirai veya mesleki bir faaliyetin yapılmasına tahsis edilen ve maddede sayılan yerler ile bu faaliyetlerde kullanılan her hangi bir yerin iş yeri olduğu hüküm altına alınmıştır. Buna göre ticari, sınai zirai veya mesleki bir faaliyetin yapılmasına tahsis edilen ve maddede sayılan yerler iş yeri olabileceği gibi maddede sayılmamakla birlikte bu faaliyetlerde kullanılan her hangi bir yerin iş yeri olarak kabulü gerekmektedir. Buna göre, vermiş olduğu reklam hizmeti karşılığında kendisine yapılan ödemeler üzerinden vergi kesintisi yapılan dar mükellef kurumların, söz konusu hizmeti Türkiye'den erişim sağlanan web sayfası ve/veya mobil uygulamalar üzerinden sunduğu ve bu hizmetten Türkiye'de faydalanıldığı dikkate alındığında, bu yerlerin anılan kurumlar açısından "ticari kazancın elde edildiği yer" yani "iş yeri" olarak kabulü gerektiği sonucuna varılmakla, dava konusu tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığından Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle davanın reddine dair verilen karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 11
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 30
- Anayasa m. 73
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 15
- Anayasa m. 2
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 3
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 1
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 156
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.