Danıştay 3. Daire
2025/1450 E., 2025/5518 K. · 15 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2025/1450 |
| Karar no | 2025/5518 |
| Karar tarihi | 15 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 23, 7338 sayılı Kanun m. 38 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 339 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan, tekerrüre esas alınacak cezanın; kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ilk olarak hangi dönem için kesilecek cezaya uygulanacağı konusunda kesinlik bulunmamaktadır. Nitekim, tekerrüre esas alınacak olan cezanın; vergi türüne göre onbeş günlük, aylık, üç aylık veya yıllık vergilendirme dönemlerinin içinde kesinleşmesi de mümkün olduğundan, kesinleşmeyi izleyen günden itibaren uygulanacak olmasının vergilendirme döneminin bir kısmına tekerrür uygulanması bir kısmına ise tekerrür uygulanmaması sonucunu doğuracaktır. Bir vergilendirme döneminin bir kısmına tekerrür uygulanması bir kısmına ise tekerrür uygulanmaması ise hem vergi idareleri hem de yargı yerleri açısından hesaplama ve uygulama karmaşasına yol açacağı gibi ayrıca vergi ve cezaların dönemselliği ve dönem bütünlüğüne de aykırılık teşkil edecektir. Belirtilen nedenlerle tekerrür hükmünün, kesinleşmeyi izleyen tarihten sonraki ilk vergilendirme dönemine uygulanması gerektiği sonucuna ulaşıldığından, tekerrüre esas alınan cezanın içinde kesinleştiği kurumlar vergisi dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının, tekerrür uygulanması suretiyle artırılmasında hukuka uyarlık görülmediğinden ulaşılan aksi yöndeki yargı uyarınca Vergi Mahkemesinin yazılı gerekçeyle vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunu kabul ederek davanın bu yönden reddine dair Vergi Dava Dairesinin değinilen hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 23
- 7338 sayılı Kanun m. 38
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 339
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 120
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 6723 sayılı Kanun m. 6
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 341
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 30
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.