Danıştay 12. Daire
2024/2910 E., 2025/5894 K. · 22 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 12. Daire |
| Esas no | 2024/2910 |
| Karar no | 2025/5894 |
| Karar tarihi | 22 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 48, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 5352 sayılı Kanun m. 13/A ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anılan yasal düzenlemeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; 657 sayılı Kanun'un 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (5) numaralı alt bendinde yer alan "Türk Ceza Kanunu'ndaki süreler geçirilmiş olsa bile" ibaresiyle maddede belirtilen suçlardan dolayı mahkûm olan ve bu mahkûmiyeti nedeniyle belli hakları kullanmaktan yasaklanan kişilerin Devlet memuru olamayacağı, yasaklanmış hakların iadesi kararı alınması durumunda ise, mahkûmiyet ortadan kalkmamakla birlikte bu mahkûmiyetten doğan veya mahkûmiyetle birlikte hükmedilen ehliyetsizliklerinin ileriye dönük olarak ortadan kalkacağı sonucuna ulaşılmaktadır. Bununla birlikte, memnu hakların iadesi kararının, ilgili kişiye bu karar uyarınca doğrudan memuriyete alınma hakkı vermeyip, memuriyete başvurma hakkı sağlayacağı, idarenin bu noktada kadro ve ihtiyaç durumunu gözeterek takdir yetkisini kullanacağı açıktır. Yukarıda anılan mevzuat hükümleri ve dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesinden, davacının sözü edilen mahkûmiyetine bağlı olan hak yoksunluğunun, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihten önce aldığı memnu hakların iadesi kararı ile ortadan kalktığı, dolayısıyla, davalı idarece takdir yetkisi çerçevesinde yeni oluşan koşullara göre bir değerlendirme yapılması gerektiğinden, davacının memuriyete engel mahkûmiyetinin bulunduğundan bahisle sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 48
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5352 sayılı Kanun m. 13/A
- 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 49
- 5352 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 121
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 124
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 416
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 420
- Anayasa m. 76
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 5
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.