Danıştay 7. Daire
2024/2254 E., 2025/3734 K. · 19 Kasım 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 2024/2254 |
| Karar no | 2025/3734 |
| Karar tarihi | 19 Kasım 2025 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 122, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 10 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 124 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, Türkiye Halk Bankası Anonim Şirketinden temin edildiği belirtilen krediler nedeniyle muhtelif tarihlerde ödenen faiz üzerinden kesinti yoluyla tahsil edilen toplam 1.023.739,85-TL tutarındaki banka ve sigorta muameleleri vergisinin iadesi istemiyle 01/06/2022 tarihinde düzeltme başvurusunda bulunulduğu, başvurunun, 09/06/2022 tarihli işlemle reddedildiği ve işlemin aynı gün davacıya tebliğ edildiği, 12/10/2022 tarihinde üst makama yapılan şikayet başvurusunun zımnen reddi üzerine, 30 gün içinde davanın açılmadığı ve 23/12/2022 tarihinde üst makama ikinci defa yapılan şikayet başvurusunun zımnen reddedildiğinden bahisle 21/02/2023 tarihinde görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmıştır. Olayda, Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliğine haiz davacının kullandığı krediler nedeniyle muhtelif tarihlerde ödenen faiz üzerinden kesinti yoluyla tahsil edilen 1.023.739,85-TL tutarındaki banka ve sigorta muameleleri vergisinin iadesi istemiyle 12/10/2022 tarihinde yapılan şikayet başvurusunun zımnen reddi üzerine, en son 12/12/2022 tarihine kadar dava açılması gerekirken, bu tarihten 11 gün sonra yeni bir hukuki durum bulunmamasına karşın, tekrar aynı miktarın (toplam 1.023.739,85-TL'nin) iadesi istemiyle yeniden şikayet başvurusu yapıldığı görülmektedir. Bu durumda, mükerrer olarak yapılan şikayet başvurunun zımnen reddine dair işlemin davacıya yeni bir dava açma hakkı vermeyeceği sonucuna ulaşıldığından, görülmekte olan davanın reddi gerekirken, uyuşmazlığın esasının incelenmesi suretiyle karar verilmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 122
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 10
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 124
- 4562 sayılı Kanun m. 21
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 112
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 116
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 2
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 7
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 126
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.