Danıştay 9. Daire
2025/4885 E., 2025/5195 K. · 1 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2025/4885 |
| Karar no | 2025/5195 |
| Karar tarihi | 1 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu m. 21, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu m. 1 ve Anayasa m. 63 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda metnine yer verilen mevzuat hükümleri ve dava konusu uyuşmazlık birlikte değerlendirildiğinde; 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 21. maddesinde, tapu kütüğüne “korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır” kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanı olmaları nedeniyle üzerlerinde kesin yapılanma yasağı getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları olan parsellerin her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu, davacı şirket tarafından üstlenilen "Side Antik Kenti Ziyaretçi Karşılama Merkezi Yapılması ve Çevre Düzenlemesi İşi" korunması gerekli bir taşınmaz kültür varlığı ile ilgili olduğundan, Kanunun amacı ve devletin tarih, kültür ve tabiat varlıklarının ve değerlerinin korunmasını sağlamakla sorumlu olduğuna ilişkin temel ilke göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu inşaat ve restorasyon işinin de bu amaç ve ilkenin ayrılmaz bir parçası olduğu ve söz konusu işe ilişkin hak edişler ödemeleri üzerinden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilen damga vergisinin de anılan muafiyet hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, anılan işe ilişkin damga vergisi tahsil edilmesinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 118. maddesinde yer alan vergilendirme hatası (mevzuda hata) halini oluşturduğu ve açık bir vergilendirme hatası olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu m. 21
- 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu m. 1
- Anayasa m. 63
- 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 24
- 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 1
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 122
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 116
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 118
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.