Danıştay 9. Daire
2023/7741 E., 2025/5167 K. · 27 Kasım 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2023/7741 |
| Karar no | 2025/5167 |
| Karar tarihi | 27 Kasım 2025 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 355 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 339 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin olay tarihinde yürürlükte olan halinde, tekerrüre esas alınacak cezanın, kesinleştiği yılı takip eden yılın başından itibaren tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrüre esas alınabileceğinin belirtildiği, söz konusu ödeme emri içeriği tarhiyatların dayanağı olan ve asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında tekerrüre esas alındığı ifade edilen vergi ziyaı cezasının 2014 yılı içinde kesinleştiği, dolayısıyla 01/01/2015 tarihinden itibaren kesilecek vergi ziyaı cezaları için tekerrüre esas alınabileceği dikkate alındığında, 2014 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak kesilen dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısımlarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Bu durumda, davacı iddialarının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldığından, Bölge İdare Mahkemesi kararının,... tarih ve... sayılı ödeme emrinin, davacının kanuni temsilci olduğu dönemde asıl borçlu şirket tarafından ilişkili şirketine kullandırılan ödünç paraya isabet eden faiz geliri nedeniyle re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve katma değer vergisi ile haksız yere yararlanılan taşınmaz satış kazancı istisnası nedeniyle re'sen tarh edilen kurumlar vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen kısımlarına yönelik hüküm fıkrasının bozulması gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 355
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 339
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 55
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 54
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 43
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.