Danıştay 7. Daire
2024/3265 E., 2025/4360 K. · 18 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 2024/3265 |
| Karar no | 2025/4360 |
| Karar tarihi | 18 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 55, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 11 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 12 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Olayda, ödeme emirlerinin kaldırılması istemiyle yapılan başvuru üzerine oluşan zımni ret işlemine karşı açılan işbu davada verilen temyize konu kararla, ödeme emirlerinin içeriğini oluşturan vergilerin tahakkuklarına ilişkin fişlerin ve ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin usulün incelenmesi suretiyle işlemlerin kısmen iptaline, kısmen de davanın süre aşımı ve incelenmeksizin reddine hükmedilmiş ise de, davacı tarafından 2011 ilâ 2017 yıllarının muhtelif tarihlerinde tebliğ edilen ödeme emirlerinin bir kısmına karşı 2018 yılında 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılmasından sonra 14/09/2022 tarihinde ödeme emirlerinin kaldırılması istemiyle başvurulduğu, başvurunun cevapsız bırakılması üzerine açılan davada, Mahkemece tebligatın usule uygun olduğu kabul edilenler yönüyle ödeme emirlerinin, tebliği usulüne uygun kabul edilmeyenler yönünden ise tahakkuk fişlerinin incelenmesi suretiyle yargılamanın sonuçlandırıldığı görülmüş olup, sözü edilen başvurunun hangi kanun kapsamında yapıldığı ve başvurunun niteliğine dair hususların açıklığa kavuşturulmasından ve 7143 sayılı Kanun'dan yararlanma talebiyle yapılan başvurunun olaya etkisinin tartışılmasından sonra, dava açma sürelerinin de göz önünde bulundurulması suretiyle yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 55
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 11
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 12
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 94
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 103
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- Anayasa m. 40
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 13
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 116
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 122
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.