Danıştay 9. Daire
2023/8817 E., 2025/4912 K. · 18 Kasım 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2023/8817 |
| Karar no | 2025/4912 |
| Karar tarihi | 18 Kasım 2025 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 107/A, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 148 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu durumda; davacı adına re'sen oluşturulan elektronik tebligat adresine ilişkin internet vergi dairesi kullanıcı kodu, parola ve şifresinin Genel Tebliğde düzenlendiği şekilde davacıya tebliğ edildiği davalı idarece ortaya konulamadığından, diğer bir ifadeyle adına elektronik tebligat adresi oluşturulduğuna ilişkin davacının usule uygun biçimde bilgilendirilmediği anlaşıldığından, dava konusu ödeme emrinin dayanağı vergi ve ceza ihbarnamelerinin elektronik ortamda yapılan tebliğinin usule uygun olmadığı, usule uygun şekilde kesinleşmeyen amme alacaklarının tahsili için düzenlenen ödeme emrinin dava konusu edilen kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığından, davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu kabul edip yazılı gerekçeyle davayı reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir. Öte yandan; 456 sıra nolu Genel Tebliğin, elektronik tebligat adresi kullanma zorunluluğu bulunan gerçek ve tüzel kişiler yönünden, idareye re'sen elektronik tebligat adresi açabilmesi yönünde yetki veren 9. maddesi, Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/12/2019 tarih ve E:2018/3366, K:2019/10783 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve söz konusu karar kesinleşmiş olup, anılan maddenin yargı kararının uygulanması neticesinde 25/09/2024 tarihinde yayımlanan 568 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 6. maddesiyle yeniden düzenlenen halinde de idareye bu yönde bir yetki tanınmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 107/A
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 148
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 149
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 257
- 7103 sayılı Kanun m. 13
- 7103 sayılı Kanun m. 107/A
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 58
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.