Danıştay 10. Daire
2023/4893 E., 2025/6442 K. · 24 Aralık 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 2023/4893 |
| Karar no | 2025/6442 |
| Karar tarihi | 24 Aralık 2025 |
Konu
Bu kararda 2575 sayılı Danıştay Kanunu Ek Madde 1, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan; davacılar tarafından dosyaya sunulan 26/07/2024 tarihli dilekçede temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında manevi tazminat yönünden lehlerine vekalet ücretine hükmedilmişken, maddi tazminat yönünden vekalet ücretine hükmedilmediği ileri sürülmüşse de; İdare Mahkemesi kararında maddi tazminat yönünden davacılar lehine vekalet ücretine hükmedildiği, Bölge İdare Mahkemesi tarafından ise maddi tazminatın sadece faiz başlangıç tarihinin düzeltildiği, esasına ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurularının reddine karar verildiği görülmekte olup bu istem hakkında İdare Mahkemesi kararında vekalet ücretine hükmedildiğinden tekrar Bölge İdare Mahkemesince hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı açıktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.