Danıştay 13. Daire
2025/367 E., 2025/987 K. · 27 Şubat 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2025/367 |
| Karar no | 2025/987 |
| Karar tarihi | 27 Şubat 2025 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 48 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Ek Madde 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu itibarla, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğünün dokuz ay süreyle ertelenmiş olması ve iptal edilen yasal düzenlemeyle yeni yasal düzenleme arasında temyize tabiliğin tespiti bakımından esas alınacak parasal miktar ile söz konusu miktarın hangi tarih itibarıyla dikkate alınacağına ilişkin herhangi bir farklılığın mevcut olmaması nedeniyle, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan..." ibaresinin iptal edilmiş olduğu tarihte (henüz yeni kanuni düzenleme yapılmadan önce) verilen ve işbu davada temyize konu edilen Bölge İdare Mahkemesi kararının temyize tabi olup olmadığının, bölge idare mahkemesi kararının verildiği tarih itibarıyla davanın konusunun 2022 yılı için belirlenen 261.000,00-TL'yi aşıp aşmadığının tespiti suretiyle belirlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Dosyanın incelenmesinden, MAPEG tarafından ... tarihinde gerçekleştirilen Amasya ili hudutlarında bulunan ER:... sayılı II. Grup maden sahası ihalesinin üzerinde bırakılmadığından bahisle anılan ihale kapsamında işletme ruhsat taban bedeli olarak yatırılan 10.962,00-TL'nin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı MAPEG işleminin iptali ve söz konusu tutarın iadesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, davanın konusunun temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2022 yılı için miktar itibarıyla öngörülen temyiz sınırı olan 261.000,00-TL'nin altında kaldığı anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusu üzerine verilen temyize konu kararın kesin olduğu sonucuna varılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 48
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Ek Madde 1
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 298
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Geçici Madde 1
- 7524 sayılı Kanun Geçici Madde 1
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.