Danıştay 13. Daire
2025/487 E., 2025/1632 K. · 17 Nisan 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2025/487 |
| Karar no | 2025/1632 |
| Karar tarihi | 17 Nisan 2025 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Mükerrer Madde 35 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 106 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Uyuşmazlığın çözümü için Mahkemelerinin 02/10/2024 ve 24/11/2024 tarihli ara kararları ile davalı idareden "... 07/05/2009 tarihli ödeme emrinin asıl borçlu şirket kanuni temsilcilerinden birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebliğ edilip edilemediğinin" sorulduğu, davalı idarece sunulan ara karar cevaplarında, 07/05/2009 tarihli ödeme emrinin asıl borçlu şirket kanuni temsilcilerinden birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebliğ edildiğine ilişkin bir tebliğ evrakının dosyaya sunulamadığı, dolayısıyla davacının sorumlu tutulabilmesi için ödeme emrinin asıl borçlu şirkete tebliğinin usulüne uygun olarak yerine getirilmediği; Bu durumda, şirket hakkında ödeme emrinin düzenlendiği tarihte kanuni temsilci sıfatını haiz olan davacının sorumluluğuna gidilebilmesi için, şirket hakkında düzenlenen ödeme emrinin 213 sayılı Kanun'un 99-106 maddelerinde yer alan düzenlemeler kapsamında usulüne uygun bir şekilde tebliğinin sağlanarak amme alacağının şirketten tahsil edilememesi gerekmekte iken, başka bir ifadeyle, kanuni temsilci olan davacı adına tesis edilen ödeme emrinden önce şirket adına düzenlenen ödeme emrinin tebliğine ilişkin işlemlerin usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Mükerrer Madde 35
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 106
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 58
- 5015 sayılı Kanun m. 19
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 103
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 100
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 99
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Geçici Madde 8
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.