Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2024/628 E., 2026/62 K. · 18 Şubat 2026
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2024/628 |
| Karar no | 2026/62 |
| Karar tarihi | 18 Şubat 2026 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 93, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 101 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 102 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dava konusu haciz işleminin dayanağı ödeme emirlerinin, davacının ilgili tarihteki ikametgâh adresi olan "... Mahallesi ... Cad. No:... Alanya/Antalya" adresinde tebliğ edilmeye çalışıldığına dair tebliğ alındısı bulunmamaktadır. Söz konusu ödeme emirleri davacının adresinde tebliğ edilemediğinden bahisle ilanen tebliğ yoluna başvurulmuş olup ilanen tebligata ilişkin liste, 13/12/2016 tarihinde, davacının MERNİS adresi farklı bir mahallede olmasına karşın ... Mahallesi Muhtarlığına gönderilmiştir. 18/12/2017 tarihinde ise aynı ödeme emirleri bu kez davacının "... Mahallesi ... Caddesi No:... Çankaya/Ankara" adresinde tebliğ edilmeye çalışılmış olup tebliğ alındısı, gösterilen adreste muhatabın tanınmıyor olduğu ve muhtarlık kayıtlarında kaydı çıkmadığından tebliğin mümkün olmadığı belirtilerek dağıtıcı ve muhtar tarafından tutanak haline getirilmek suretiyle iade edilmiştir. Akabinde, davacı nezdindeki takip işlemlerinin usulüne uygun kesinleştiğinden bahisle dava konusu haciz işlemi tesis edilmiştir. Ancak, uyuşmazlıkta usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleşmiş bir ödeme emrinin varlığından bahsedilemeyeceğinden, sonraki aşama olan cebren tahsil yoluna başvurularak davacının banka hesaplarına haciz işlemi tesis edilmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.