Danıştay 9. Daire
2005/644 E., 2005/3610 K. · 30 Kasım 2005
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2005/644 |
| Karar no | 2005/3610 |
| Karar tarihi | 30 Kasım 2005 |
Konu
Bu kararda 4811 sayılı Kanun m. 1, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 2 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Uyuşmazlık, belediye başkanı olan davacının tahsil edilen emlak vergisi tutarından davalı idareye ödemesi gereken kanuni payın yasal süresi içinde ödenmemesi nedeniyle bahse konu payın %10'u tutarında adına kesilen gecikme cezası hakkında 4811 sayılı Vergi Barışı Yasasından yararlanmak için yapılan başvurusunun reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir. 4811 Sayılı Vergi Barışı Kanunu'nun 1. maddesinde, bu Kanun hükümlerinin 213 Sayılı Vergi Usul Kanununun kapsamına giren vergi, resim, harçlar, fon payı ve bunlara bağlı vergi cezaları, gecikme faizleri, gecikme zamları..., 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanunun kapsamına giren ve bu Kanunun ilgili bölümlerinde geçen bazı alacaklar hakkında uygulanacağı belirtilmiş bulunmaktadır. Belediye Başkanlarının emlak vergisi paylarını zamanında il özel idarelerine yatırmamaları durumunda kesilen ceza yukarıda açıklandığı üzere 213 sayılı Vergi Usul Kanununun kapsamına giren vergi, resim, harç, fon payı ve bunlara bağlı gecikme faizi olmadığı gibi 6183 sayılı Kanun kapsamına giren bazı alacaklar kapsamına da girmediğinden ve 4811 sayılı Yasa kapsamına alındığına dair herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından dava konusu işlemi iptal eden mahkeme kararının bozulması gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.