İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu

2006/12 E., 2006/59 K. · 24 Mart 2006

Künye

MahkemeDanıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
Esas no2006/12
Karar no2006/59
Karar tarihi24 Mart 2006

Konu

Bu kararda 442 sayılı Kanun m. 47, 442 sayılı Kanun m. 48 ve 1580 sayılı Kanun m. 133 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun muaflık ve istisnaları düzenleyen İkinci Bölümünde yer alan 7 nci maddesinin 12 nci bendinde, köylere, köy birliklerine ve köy belediyelerine ait tarım işletmelerinin kurumlar vergisinden muaf olduğu düzenlemesine yer verilmiştir. Davacı Birlik, 442 sayılı Köy Kanunu'nun "İki ve daha ziyade köylere düşen işler"e ilişkin düzenlemeleri içeren 47 ve 48 inci maddeleri ile 1580 sayılı Belediye Kanununun "Birlik Tesisi"ne ilişkin düzenlemeleri öngören 133 ila 148 inci maddeleri ile 5442 sayılı İl İdaresi Kanununun 56 ncı maddesi uyarınca mahalli nitelikteki müşterek işler için ilçe köylerine hizmet götürmek amacıyla oluşturulmuş bir kamu kuruluşu olup, üye köylerdeki zirai faaliyetlere yardımcı nitelikte faaliyette bulunan ve tüzüğünde öngörülen amaca uygun olarak köylülerin zirai faaliyetlerinin devamı niteliğinde hizmet veren Birliğin 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu ve anılan düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesinden, kurumlar vergisinden muaf olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Bu nedenle, davacı Birliğin yürüttüğü hizmetin iktisadi işletme niteliği taşıdığının kabulüyle davanın reddi yönünde verilen ısrar kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.