İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

2005/1332 E., 2006/244 K. · 22 Şubat 2006

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no2005/1332
Karar no2006/244
Karar tarihi22 Şubat 2006

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 4, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 43 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında vergi dairesinin mükellefi tespit eden, vergi tarh eden, tahakkuk ettiren ve tahsil eden daire olduğu, ikinci fıkrasında ise mükelleflerin vergi uygulaması bakımından hangi Vergi Dairesine bağlı olduklarının vergi kanunları ile belirleneceği öngörülmüştür. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 106 ncı maddesinde ise gelir vergisinin, mükellefin ikametgahının bulunduğu mahal vergi dairesince tarh edileceği, Vergi Usul Kanununun 365 nci maddesinde de vergi cezalarının olayların ilgili bulunduğu vergi bakımından mükellefin bağlı olduğu vergi dairesince kesileceği belirtilmiştir. Dava konusu olayda yeminli mali müşavir olan davacının, iki ayrı şirketin sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme fiillerine iştirak ettiği ileri sürülerek adına vergi ziyaı cezası kesilmiştir. Davacı gelir vergisi mükellefi olup Çapa Vergi Dairesi Müdürlüğüne bağlıdır. Kaçakçılığa iştirakden dolayı mükellefi olduğu vergi dairesince ceza kesilmesi yukarıda sözü edilen mevcut düzenlemelere uygun bulunmaktadır. Bu itibarla aksi yöndeki mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle karara karşıyız.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.