İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 7. Daire

1999/1309 E., 1999/3702 K. · 15 Kasım 1999

Künye

MahkemeDanıştay 7. Daire
Esas no1999/1309
Karar no1999/3702
Karar tarihi15 Kasım 1999

Konu

Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 162, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu m. 1 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 347 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

4. Bu itibarla, 488 sayılı Damga Vergisi Kanununa ekli (1) sayılı tablonun akitlerle ilgili kağıtlar bölümünün 1/a fıkrası hükmüne göre %0,6 oranında damga vergisine tabi tutulması icap ettiği ve ayrıca ağır kusur cezası kesilmesinin teklifi üzerine yapılan ağır kusur cezalı damga vergisi tarhiyatı aleyhine açılan dava sonucunda; ...'nci Vergi Mahkemesi Borçlar Kanununun 162'nci maddesinde kanun veya akit ile işin mahiyeti icabı olarak menedilmiş olmadıkça borçlunun rızası aranmaksızın alacaklının alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebileceğinin, aynı Kanunun 163'üncü maddesinde ise yazılı şekilde yapılmış olmadıkça alacağın temliğinin muteber olamayacağının hükme bağlandığı, olayda her ne kadar yazılı bir sözleşme veya temlikname düzenlenmemiş ise de alacak haklarının faktoring şirketine temlikini sağlayan faturalara yapıştırılan bu matbu kağıtların da temlikname mahiyetinde olduğu anlaşıldığından Damga Vergisi Kanunu uyarınca % 0,6 oranında damga vergisine tabi tutulmasında kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle vergi aslını aynen tasdik ederek ağır kusur cezasını ise olayın özelliği ve matrahın bulunuş biçimi göz önüne alınarak kusur cezasına çevirmek suretiyle tadilen tasdik etmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.