Danıştay 7. Daire
1998/1841 E., 1999/2998 K. · 21 Eylül 1999
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 1998/1841 |
| Karar no | 1999/2998 |
| Karar tarihi | 21 Eylül 1999 |
Konu
Bu kararda 1615 sayılı Kanun m. 109, 1615 sayılı Kanun m. 86 ve 1615 sayılı Kanun m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1615 sayılı Gümrük Kanununun 2'nci maddesinde, gümrük vergisinde mükellefin, Türkiye Cumhuriyeti gümrük hattından geçen ya da eşya geçiren kişi olduğu belirtilmiş; aynı Kanunun 109'uncu maddesinde de; sundurma ve antrepo işletmelerinin, sundurma ve antrepolara konulan eşyanın, buraya alınışlarında gümrükçe miktarları tespit edilmiş ise, bu miktarlarından; edilmemiş ise, belgelerinde yazılı miktarları üzerinden gümrüğe karşı sorumlu oldukları; maddede belirtilen haller dışındaki sebeplerle eksik çıkan ya da değişikliğe uğrayan veya hasara uğratılan eşyalara ait gümrük ve diğer vergi ve resimlerle cezaların, anılan işletmelerden tazminat olarak alınacağı hükme bağlanmıştır. Buna göre; sundurma ve antrepoya konulan eşyayı Türkiye Cumhuriyeti Gümrük hattından geçiren kişi olmayan; sadece, sundurma ve anterpoya konulan eşyaların zayi olmaları durumunda tazminat ödemekle sorumlu kılınan işletmecilerin, gümrük vergisinin mükellefi sayılamıyacakları açıktır. Bu yüzden; Gümrük Kanununun 109'uncu maddesi uyarınca sorumlu tutulan sundurma ve antrepo işletmecileri hakkında, aynı Kanunun gümrük vergisi mükellefleri için öngörülen ek tahakkuka ilişkin hükümlerinin uygulanmasına olanak yoktur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1615 sayılı Kanun m. 109
- 1615 sayılı Kanun m. 86
- 1615 sayılı Kanun m. 2
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 109
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.