İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 9. Daire

1998/3809 E., 1999/3515 K. · 12 Ekim 1999

Künye

MahkemeDanıştay 9. Daire
Esas no1998/3809
Karar no1999/3515
Karar tarihi12 Ekim 1999

Konu

Bu kararda 1319 sayılı Kanun m. 10, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 63 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 60 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Bu madde hükümlerinin birlikte incelenmesinden, arsa üzerine yeniden bina inşa edilmesi halinde harca esas alınacak değerin Emlak Vergisi Kanununun 10.maddesine göre beyan edilecek bina vergisi değeri olduğu,beyan edilecek bina vergisi değeri hesaplanırken arsa veya arsa payı olarak daha önce beyan edilmiş olan değere yeniden değerleme oranının uygulanması gerektiği, ancak tapuda arsa veya arsa payına ilişkin olarak beyan edilen değerin yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle bulunan emlak vergisi değerinden daha yüksek olması halinde tapu harcına yüksek olan bedelin esas alınacağı sonucuna varılmıştır. Olayda, yükümlünün 19.9.1996 tarihinde satın aldığı arsa payı üzerine yapılan işyeri için Vergi Dairesine 25.12.1996 tarihinde verdiği 2 nolu harç beyannamesinde, taşınmaz için arsa payı dahil emlak (bina) vergisi değerini ...- lira beyan ettiği ve bu miktar üzerinden binde 36 oranında tapu harcını ödediği, ancak idare tarafından taşınmazın 26.12.1996 tarihli fatura ile ...- liraya satın alındığından bahisle tapu harcının matrahı ...- lira kabul edilerek beyan edilen değerle arasındaki fark üzerinden binde 36 oranında hesaplanan ikmal tapu harcının kusur cezalı olarak yükümlüden istenildiği anlaşılmıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.