Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
1998/141 E., 1999/208 K. · 16 Nisan 1999
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 1998/141 |
| Karar no | 1999/208 |
| Karar tarihi | 16 Nisan 1999 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 111, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 13 anılmaktadır.
Karardan
Kurumlar Vergisi Kanununun 13 üncü maddesinde açıkca belirtildiği gibi, kurumlar vergisi, safi kurum kazancı üzerinden alınan bir vergidir. Mükelleflerin talih oyunları salonları işletmeciliği faaliyetinden başka faaliyetlerinin de bulunması halinde yapılacak mahsubun, sadece talih oyunları salonlarından elde edilen kazancın toplam kazanç içindeki payına göre yapılması da açıklanan madde hükmünün gereğidir. Sözü edilen faaliyete ilişkin bir kazanç bulunmaması halinde asgari verginin mahsubedilebileceği bir kazanç da bulunmayacaktır. Başka bir deyişle, talih oyunları salonları faaliyeti nedeniyle ödenen asgari vergi ancak, bu faaliyete ilişkin kazanca ait gelir veya kurumlar vergisinden mahsup edilecektir. Beyannamede başka faaliyetlerden sağlanan kazancın bulunması, ödenen asgari verginin bu kazanca ait gelir veya kurumlar vergisinden mahsubuna olanak vermez. Aksi bir düşünce belli bir faaliyet için yine o faaliyete ilişkin kazanca ait vergiden daha sonra mahsup edilmek üzere alınmış bir verginin, başka faaliyete ait kazancın vergisinden mahsup edilmesi gibi bir durum ortaya çıkaracağından,53 sayılı Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin iptali ve fazla tahakkuk ettirildiği belirtilen vergi tutarının ret ve iadesi istemiyle açılan davanın reddinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.