İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu

1998/295 E., 1999/219 K. · 30 Nisan 1999

Künye

MahkemeDanıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
Esas no1998/295
Karar no1999/219
Karar tarihi30 Nisan 1999

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 75, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 39 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Sigorta şirketlerinin reasüröre devredilmek kaydı ile tahsil ettikleri primlerin bu şirketlerin hasılatı olarak kabul edilmesi 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 39 uncu maddesinde yer alan "Elde edilen hasılat, tahsil olunan paralarla tahakkuk eden alacakları; giderler ise tediye olunan ve borçlanılan meblağları ifade eder." hükmüne dayandırılmış ise de, hükmün amaçladığı hasılatın işletmenin kendisine ait ve işletme aktifine dahil hasılat olması, sigorta şirketlerinin reasüröre devredilmek üzere yaptıkları tahsilatların ise niteliği itibarıyla bu tür bir hasılat olmayıp başkalarına ait, bu nedenle nazım hesaplarda izlenmesi gereken bir hasılat özelliği taşıması karşısında bunların reasürörün hasılatı olarak kabul edilmesi gerektiği, esasen aksi uygulamanın aynı matrah kısmı üzerinden mükerrer tevkifat yapılması sonucunu da doğuracağı açıktır. Bu nedenle dava konusu 50 sayılı Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin V/A-4/a bölümünde 93/5148 sayılı Bakanlar Kurulu kararının uygulanmasına ilişkin olarak yapılmış olan düzenlemenin iptaline karar verilmesi gerektiği görüşü ile kararın bu kısmına katılmıyoruz.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.