Danıştay 4. Daire
1998/2421 E., 1999/1847 K. · 6 Mayıs 1999
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1998/2421 |
| Karar no | 1999/1847 |
| Karar tarihi | 6 Mayıs 1999 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Ek Madde 4, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 43 ve 4108 sayılı Kanun m. 17 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu teşvikten yararlanmak istiyen yatırımcılar ilgili kuruma başvurup, bir Yatırım Teşvik Belgesi almaktadırlar. Yatırım Teşvik Belgesinin verilmesiyle, yatırımcının korunmaya değer subjektif ve kişisel bir hukuki duruma girdiği görülmektedir. Diğer bir ifadeyle, belgede belirtilen koşullara uyulduğu ve süresi içinde yatırıma başlandığı takdirde, yatırımcı için belgede öngörülen destek ve yardımlardan yararlanma konusunda bir "kazanılmış hak" doğacaktır. Bu belge ile yatırımın gerçekleştirilmesi halinde, belgede yazılı bulunan teşviklerden yararlanılacağının Devlet tarafından "taahhüt" edildiği belirtilmektedir. Şüphesiz, yatırıma tanınan bu destek ve yardım Teşvik Belgesinin verildiği tarihteki mevzuatta tanınan koşullarda ve ölçüde olacaktır. Daha sonraki teşvik mevzuatında değişiklik yapılsa bile, yatırımcılar daha önce yararlandıkları teşvik tedbirlerinden aynı koşullarda yararlanmaya devam edeceklerdir. Aksi halde, usul ve şartları yerine getirerek Belge almış yatırımcının bu hakkının elinden alınması, idari işlemlerde süreklilik ve kararlılık ilkesinin ihlali sonucunu doğuracaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Ek Madde 4
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 43
- 4108 sayılı Kanun m. 17
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Geçici Madde 43
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Ek Madde 3
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 4108 sayılı Kanun m. 28
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.