Danıştay 4. Daire
1999/731 E., 1999/2237 K. · 26 Mayıs 1999
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1999/731 |
| Karar no | 1999/2237 |
| Karar tarihi | 26 Mayıs 1999 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 288, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 14 ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 465 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Karşılıklar, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 288 inci maddesinde "Hasıl olan veya husulü beklenen fakat miktarı katiyetle kestirilemeyen ve teşebbüs için bir borç mahiyetini arz eden belli bazı zararları karşılamak maksadıyla hesaben ayrılan meblağlara karşılık denir." şeklinde tanımlanmış olup, maddede karşılıkların mukayyet değerleriyle pasifleştirilmek suretiyle değerleneceği belirtilmiştir. Maddede karşılıkların genel olarak tanımı yapılmış olup, sadece bu maddeye dayanarak karşılık ayrılmasına olanak bulunmamaktadır. Çeşitli vergi kanunlarında, ayrılacak karşılıklar tek tek sayılmıştır. Türk Ticaret Kanunu'nun 465 ve 466 ncı maddelerinde belirtilen yedek akçeler karşılıklara benzemekle birlikte, tam anlamıyla karşılık değildirler. Yedek akçeler Türk Ticaret Kanunu'na göre safi kardan ayrılmakta olup, karşılıklar ise mali bilonçoda gösterilen ve kardan indirilebilen türde bilançonun pasifinde yer alan hesaplardır. Dolayısıyla, doğması muhtemel herhangi bir zarar nedeniyle karşılık ayrılabilmesi için mutlaka bir kanun hükmüne ihtiyaç vardır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 288
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 14
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 465
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 466
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.