Danıştay 8. Daire
1998/892 E., 1999/3961 K. · 16 Haziran 1999
Künye
| Mahkeme | Danıştay 8. Daire |
| Esas no | 1998/892 |
| Karar no | 1999/3961 |
| Karar tarihi | 16 Haziran 1999 |
Konu
Bu kararda 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 31, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu Geçici Madde 6 ve Anayasa m. 125 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sürücülerin çalışma ve dinlenme süreleri ile yapmış oldukları hızı tesbite yarayan ve bu şekilde trafik kazalarının önlenmesinde birinci derecede önem arzeden takoğrafın, yük ve yolcu taşımacılığı yapan otobüs, kamyon ve çekici türü araçlarda bulundurulması ve kullanılır durumda olması zorunluluğu 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 31/b maddesi ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 64/b maddesi ile getirilmiş olup, anılan maddelerde ve bu cihazın hangi cins taşıtlarda bulundurulacağına ve kullanılacağına dair esasları düzenleyen anılan Yönetmeliğin 99. maddesinde, takoğraf kullanma zorunluluğu model yılına bakılmaksızın şehiriçi ve şehirlerarasında yolcu ve yük taşımacılığı yapan bütün araçlar için öngörüldüğünden, dava konusu Genelgenin 1. ve 2. maddeleri ile 1984 model ve daha yaşlı araçlarla, şehir içinde çalışacağını beyan eden araçların kapsam dışına çıkarılmasında, anılan mevzuat hükümlerine uyarlık bulunmamaktadır. Diğer yandan, anılan Yönetmeliğin 99. maddesinin f bendi ile, takoğraf cihazlarının, özelliklerine göre araç sürücülerinin çalışma süresi, dinlenme süresi ve bu süreler içindeki hız sınırlarının tesbit edilmesi ve araçlara takılmasına ilişkin esas ve usullerin İçişleri Bakanlığının Genelgesi ile belirleneceği hüküm altına alınmış olup, bu cihazın hangi araçlara takılacağının belirlenmesine ilişkin olarak davalı idareye verilmiş bir yetki de bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.