İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 8. Daire

1997/6061 E., 1999/3306 K. · 27 Mayıs 1999

Künye

MahkemeDanıştay 8. Daire
Esas no1997/6061
Karar no1999/3306
Karar tarihi27 Mayıs 1999

Konu

Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 1 ve 442 sayılı Kanun m. 66 anılmaktadır.

Karardan

Anılan madde hükümlerinden ancak Devlete, il özel idarelerine ve belediyelere ait kamu alacaklarının bu Yasa hükümlerine göre düzenlenecek ödeme emri ile istenebileceği anlaşılmaktadır. Diğer yandan, 442 sayılı Köy Kanunu'nun 66. maddesinin birinci fıkrasında, köyce salınan parayı ve ihtiyar meclisince hükmedilen paraları vermeyenlere yirmibir gün zarfında borcunu vermesi için köy muhtarı tarafından haber gönderileceği, yirmibir günün sonunda borçlu gene borcunu vermezse ihtiyar meclisinin mazbatasının Hükümete gönderileceği, vali veya kaymakam veya bucak müdürünün maddede belirtilen usule göre parayı tahsil ve köy sandığına veya ihtiyar meclisi vasıtasıyla alacaklılara teslim edeceği kurala bağlanmıştır. Bu durumda, davalı … Köyü Muhtarlığının, köy hudutları dahilinde bulunan keçi sürüsünü kaldırmayan davacıya verilen para cezasının tahsili amacıyla 6183 sayılı Yasa uyarınca ödeme emri düzenleme yetkisi bulunmamaktadır. Bu tür bir alacağın, yukarıda anılan Köy Kanununda öngörülen usule göre tahsili gerektiğinden yapılan tüm uyarılara ve tanınan ek sürelere rağmen keçi sürülerini kaldırmadığı gerekçesiyle düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı reddeden idare mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.