İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 11. Daire

1997/3487 E., 1999/1189 K. · 7 Nisan 1999

Künye

MahkemeDanıştay 11. Daire
Esas no1997/3487
Karar no1999/1189
Karar tarihi7 Nisan 1999

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 338, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 347 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Kaçakçılığa iştirak suçunun doğabilmesi için, kaçakçılık suçunun birden ziyade kişilerce işlenmiş olması ve bu kişilerin ayrı ayrı menfaat gözetmeleri gerekmekte olup, olayda böyle bir durum saptanmadığından kaçakçılığa iştirakten dolayı işlem tesis edilmesi mümkün değildir. Ancak, yükümlünün ... Ltd. Şirketine düzenlediği faturalar nedeniyle adı geçen firmaca tarhiyat öncesi uzlaşmaya varılmış olması ve ayrıca bu faturalardaki tutarların yükümlü tarafından beyan edilmemesi karşısında, söz konusu faturaların gerçek bir mal alım-satımına dayanılmadan düzenlediğini ortaya koymaktadır. Gerçek dışı fatura tanzim etmenin vergi kaçırmaya matuf olduğunu ticari işle uğraşan bir kişinin bilmemesi düşünülemeyeceğinden, naylon fatura denilen gerçeği yansıtmayan faturaların vergi kaçırmak amacıyla kullanıldığı, bunu düzenleyenlerin ayrı bir menfaat gözettikleri kanıtlanmadıkça adına fatura düzenledikleri kişi ya da firmaların vergi kaçırma fiiline yardım amacıyla bu fiili işlediklerinin kabulü gerekir. Yukarıda yer alan tespit ve yasa hükümleri karşısında, yükümlünün eylemi kaçakçılığı yardım suçunu oluşturduğundan kesilen kaçakçılık cezasının yarısının onanması gerekirken, kaldırılması yolunda verilen kararda isabet görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.