İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 3. Daire

1997/341 E., 1999/553 K. · 18 Şubat 1999

Künye

MahkemeDanıştay 3. Daire
Esas no1997/341
Karar no1999/553
Karar tarihi18 Şubat 1999

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Ek Madde 3, 3946 sayılı Kanun m. 16 ve 4108 sayılı Kanun m. 22 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3946 sayılı Kanunun 16.maddesiyle değişen 75.maddesinin 2.fıkrasının 4 numaralı bendinde, Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca yıllık veya özel beyanname veren kurumların, indirim ve istisnalar (4108 sayılı Kanunun 22.maddesiyle değişen ifade geçerlilik 1.1.1995)(Kurumlar Vergisi Kanununun 8.maddesinin 1 ve 6 numaralı bentlerine göre kurumlar vergisinden müstesna tutulan kazançlar hariç) düşülmeden önceki kurum kazançlarından, hesaplanan kurumlar vergisi düşüldükten sonra kalan kısmın menkul sermaye iradı olduğu belirtilmiş olup, aynı kanunun 94/6-b maddesinde ise bu kazançların dağıtılsın veya dağıtılmasın istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben halka açık anonim şirketlerde %10, diğerlerinde %20 oranında (yatırım indirimi tutarından 95/7593 sayılı BKK uyarınca %15 oranında, Geçerlilik 1.1.1996) tevkifata tabi tutalacağı hüküm altına alınmıştır. Yukarıda belirtilen kanun hükümlerinde açıklandığı üzere gelir (stopaj) vergisi matrahının tesbitinde; indirim ve istisnalar düşülmeden önceki kurum kazancından hesaplanan kurumlar vergisi düşüldükten sonra kalan kısım menkul sermaye iradı sayılacağından yatırım indiriminden faydalanan kurum kazançları üzerinden ihtilaflı dönemde gelir (stopaj) vergisi tahakkuk ettirilmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.