İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 7. Daire

1998/593 E., 1999/1205 K. · 22 Mart 1999

Künye

MahkemeDanıştay 7. Daire
Esas no1998/593
Karar no1999/1205
Karar tarihi22 Mart 1999

Konu

Bu kararda 6802 sayılı Kanun m. 47, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.

Karardan

6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun "Beyanname verilme zamanı ve yeri" başlıklı 47'nci maddesinin (a) bendinde, her mükellefin, bir ay içindeki vergiye tabi muamelelerini bir beyanname ile ertesi ayın 15'inci günü akşamına kadar muamelelerin yapıldığı yer vergi dairesine bildirmek mecburiyetinde olduğu; (d) bendinde ise, takvim yılı sonucunda hesabı cari muamelelerini beyanname verme müddeti içinde kapatamayan bankaların, bu muamelelerini, takvim yılı sonundan itibaren en geç üç ay içinde ayrı bir beyanname ile bildirebilecekleri hükme bağlanmıştır. Görüldüğü üzere, anılan maddede bankalara tanınan üç aylık ek süreden yararlanabilmek için, vergiye tabi işlemin bankaların cari hesaplarına ilişkin olması, hesap döneminin yıl sonuna (31 Aralık'a) denk gelmesi ve beyanname verme müddeti içinde yani Ocak ayının 15'inci günü akşamına kadar bu hesapların kapatılamamış olması gerekmektedir. Olayda, davacı bankanın … şubesince 1996 yılının Aralık dönemi banka ve sigorta muameleleri vergisi beyannamesi yasal süresinde verilmiş olmakla, cari hesapların en geç bu tarihte kapatıldığı sonucuna varıldığından davacının üç aylık ek süreden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.