Danıştay 10. Daire
1990/1699 E., 1992/1117 K. · 23 Mart 1992
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 1990/1699 |
| Karar no | 1992/1117 |
| Karar tarihi | 23 Mart 1992 |
Konu
Bu kararda 2954 sayılı Kanun m. 4 ve Anayasa m. 133 anılmaktadır.
Karardan
Uyuşmazlık, Belediyelerce, uydu yayınların nakli için kurulan uydu anten sisteminin yansıtıcı mı, yoksa verici istasyon mu olduğu hususundan kaynaklanmaktadır. 2709 sayılı Anayasa'nın 133.maddesinde, Radyo ve televizyon istasyonlarının ancak Devlet eli ile kurulacağı, idarelerinin tarafsız bir kamu tüzelkişiliği halinde düzenleneceği hükme bağlanmıştır. 2954 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kanununun 4.maddesi (a) bendinde, radyo ve televizyon istasyonlarının kurulması, işletilmesi, idareleri ve yayınlarının düzenlenmesine ilişkin temel ilkeler arasında,radyo ve televizyon yayınlarının düzenlenmesi ile yurt içine ve yurtdışına yayın yapılmasının, Devlet tekelinde olduğu, bu tekelin Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu tarafından kullanılacağı hususu belirtilmiş aynı maddenin (f) bendinde her türlü radyo ve televizyon yayını için frekans planlama, tahsis ve tescil işlemlerinin Telsiz Kanunu hükemlerine tabi olduğu kuralı yer almıştır. Öte yandan, TRT Kanununun Tanımlar başlıklı 3.maddesinde, televizyon yayını, elektromanyetik dalgalar yoluyla halkın doğrudan alması maksadıyla yapılan hareketli veya sabit resimlerin sesli veya sessiz kalıcı olmayan yayın, elektromanyetik dalga, boşlukta veya kablo, cam iletken ve benzeri bir fiziki ortamda ışık hazı ile yayılan, suni olarak üretilmiş elektrik ve manyetik özellikleri olan dalga; radyo ve televizyon verici istasyonu ise, radyo ve televizyon yayını yapmak üzere donatılmış her türlü hareketli veya sabit tesis olarak tanımlanmıştır. Dairemizce, uydu antenin teknik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda, Belediyelerin yaptıklarının, zaten varolan, fakat mevcut televizyon antenleri tarafından algılanamayan bir dizi sinyalin, halkın çanak anten olarak adlandırdığı antenle, televizyon alıcı antenleri tarafından algılanabilir biçime dönüştürülmesinden ibaret bulunduğu, söz konusu sistemin, uydudan aldığı yayınları daha düşük frekansa çevirerek, bölgesinde bulunan kullanıcılara, atmosferde yayılım yoluyla gönderilmesi nedeniyle bir "alıcı ve verici" anten sistemi olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, ne şekilde adlandırılırlarsa adlandırılsınlar, sonuçta söz konusu sistemin, uydudan alınan çok yüksek frekanstaki televizyon yayınlarını televizyon alıcılarının algılayabileceği frekansa dönüştürerek tekrar yayınladığı ve bunun da yukarıda açıklanan Anayasa ve Kanun hükmünde yer alan Devletin yayın tekeline aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, dava konusu genelgede mevzuata aykırı bir yön bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.