Danıştay 9. Daire
1990/1160 E., 1991/3088 K. · 22 Ekim 1991
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 1990/1160 |
| Karar no | 1991/3088 |
| Karar tarihi | 22 Ekim 1991 |
Konu
Bu kararda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 39, 3194 sayılı İmar Kanunu m. 13 ve 1319 sayılı Kanun m. 31 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
3194 sayılı İmar Kanununun 13.maddesinde, resmi yapılara, tesislere ve okul, cami, yol, meydan, otopark, yeşil saha, çocuk bahçesi, pazar yeri, hal, mezbaha ve nezeri umumi hizmetlere ayrılan alanlarda inşaata ve mevcut bina varsa esaslı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmeyeceği, imar programına alınıncaya kadar mevcut kullanma şeklinin devam edeceği, imar programına alınan alanlarda kamulaştırma yapılıncaya kadar emlak vergisi ödemesinin durdurulacağı, kamulaştırmanın yapılması halinde durdurma tarihi ile kamulaştırma tarihi arasında tahakkuk edecek olan emlak vergisinin kamulaştırmayı yapan idare tarafından ödeneceği hükme bağlanmıştır. Olayda, uyuşmazlık konusu olan taşınmazın 12.1.1976 günlü ve 1/1000 ölçekli imar planında yol sahasında kaldığı ve imar programına alınmak suretiyle kamulaştırıldığı dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır. Yukarda sözü edilen yasal düzenleme ile imar programına alınan alanlar da kamulaştırma yapılıncaya kadar Emlak Vergisi ödemesi durduralacağından ve kamulaştırmanın yapılması halinde de durdurma tarihi ile kamulaştırma tarihi arasında tahakkuk edecek olan Emlak Vergisi, kamulaştırmayı yapan idare tarafından ödeneceğinden Emlak Vergisinin kamulaştırmayı yapan idareden tahsili gerekirken yükümlüye ait kamulaştırma bedelinden kesilerek tahsil edilmesinde yasal isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.