İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu

1997/213 E., 1998/345 K. · 20 Kasım 1998

Künye

MahkemeDanıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
Esas no1997/213
Karar no1998/345
Karar tarihi20 Kasım 1998

Konu

Bu kararda Anayasa m. 73, 3986 sayılı Kanun m. 10 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Bu düzenleme karşısında; 1994 yılında yıllık gelir vergisi beyannamesi, kurumlar vergisi beyannamesi ile muhtasar beyanname vermesi gereken tüm yükümlülerin bu beyannamelerde gösterilen matrahlar üzerinden 3986 sayılı Yasanın 2 nci maddesi uyarınca ekonomik denge vergisi ödemeleri gerektiği sonucuna varılmaktadır. Ticari faaliyetini 31.12.1993 tarihinde terk eden davacının da, 1993 takvim yılına ilişkin kazancını gösteren beyannamesini 1994 yılının Mart ayında vermesi gerektiği ve yukarıda değinilen kuraldan dolayı ekonomik denge vergisi mükellefi olacağı açıktır. Maliye Bakanlığı tarafından yayımlanan (1) sayılı Ekonomik Denge Vergisi Genel Tebliğinin 4 üncü bölümünde yapılan açıklamalar da bu yöndedir. Tarhiyatın vergi aslına ilişkin kısmında yasaya aykırılık bulunmamakla birlikte, ekonomik denge vergisi beyannamesini vermeyerek vergi kaybına yol açan davacının bu eyleminin, 1993 yılında faaliyetini terk etmesi nedeniyle vergiye tabi olmayacağı düşüncesine dayandığı ve vergi kaçırma iradesi taşımadığı sonucuna ulaşıldığından, ziyaa uğratılan vergiye bağlı olarak kusur cezası kesilmesi gerekirken kaçakçılık cezası kesilmesi hukuka uygun düşmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.