Danıştay 3. Daire
1996/5341 E., 1998/539 K. · 24 Şubat 1998
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 1996/5341 |
| Karar no | 1998/539 |
| Karar tarihi | 24 Şubat 1998 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 187, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 80 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 80 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yine, Gelir Vergisi Kanununun 38.maddesine 3946 sayılı Kanunun 8.maddesiyle eklenen fıkrada; gayrimenkullerin ve menkul kıymetlerin alım-satımı ile devamlı olarak uğraşanlar hariç olmak üzere, bilanço esasına göre defter tutan mükelleflerin iktisap tarihinden itibaren en az iki tam yıl süre ile aktiflerinde yer alan gayrimenkul ve iştirak hisselerinin elden çıkarılmasında maliyet bedelinin, bunların iktisap edildiği ve elden çıkarıldığı yıllar hariç olmak üzere her takvim yılı için Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında arttırılarak kazancın tespitinde dikkate alınacağı hükme bağlanmış, aynı Kanunun geçici 39.maddesinde de; sözü edilen fıkra hükmünün 1.1.1994 tarihinden önce iktisap edilen gayrimenkul ve iştirak hisseleri hakkında, Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre yeniden değerleme oranının tespit edildiği yıldan itibaren uygulanacağı belirtilmiştir. Kanun koyucu, yukarıda açıklanan madde hükümleri ile gayrimenkullerin iktisap edildiği tarihteki maliyet bedelinin rayice uygun hale getirilmesini amaçlamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 187
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 80
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 80
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 37
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 38
- 3946 sayılı Kanun m. 8
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Geçici Madde 39
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.