İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 3. Daire

1997/198 E., 1998/76 K. · 21 Ocak 1998

Künye

MahkemeDanıştay 3. Daire
Esas no1997/198
Karar no1998/76
Karar tarihi21 Ocak 1998

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 251 anılmaktadır.

Karardan

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 251/a maddesinde; zamanında karne almamış veya vergisini tarh ettirmemiş olan hizmet erbabının vergisinin iş veren kimse adına tarhedileceğinin ve vergi cezasının da aynı kimse adına kesilerek ondan tahsil olunacağının,bu fıkra hükmüne göre tarh edilen vergi ve kesilen cezanın işverene birer ihbarname ile tebliğ edileceğinin hükme bağlandığı, madde hükmünden, götürü usulde gelir vergisine tabi mükelleflerin yanında çalışan ücretlilerin götürü vergilerinin tarh ve tahsilinde işverenin sorumlu tutulduğunun anlaşıldığı, dosyanın incelenmesinden, götürü usulde gelir vergisine tabi mükellef yanında ücretli olarak çalışan davacının vergi karnesinin olmaması, götürü vergisini de tarh ettirmemesi ve ödememesi nedeniyle işveren adına tarh edilen vergiye ait ihbarnamenin işverenin eşine tebliğ edildiği halde ödeme emrinin davacı adına düzenlenerek davacıya tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, oysa kanuna göre hizmet erbabının götürü vergisinin tarh ve tahsilinden işveren sorumlu olduğundan işveren adına salınan götürü verginin işverenden tahsil edilmesi gerektiği, ödeme emrininde davacı adına değil işveren adına düzenlenip işverene tebliğ edilmesi gerektiği gerekçesiyle kabul ederek ödeme emrini iptal eden … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının;

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.