İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

1997/999 E., 1998/1257 K. · 30 Mart 1998

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no1997/999
Karar no1998/1257
Karar tarihi30 Mart 1998

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 280 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 261 anılmaktadır.

Karardan

1991 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu yabancı para cinsinden düzenlenen borç senetlerinin reeskonta tabi tutulmadığı ileri sürülerek ikmalen kurumlar vergisi salınmış, fon hesaplanmış, kusur cezaları kesilmiştir. ...Vergi Mahkemesi … sayılı kararıyla; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 261 inci maddesi uyarınca değerlemenin, değerleme ölçülerinden biri ile yapılacağı, anılan Kanunun 280 inci maddesi uyarınca yabancı paraların borsa rayiciyle değerleneceği,Vergi Usul Kanunu'nda tanımlanan "tasarruf değeri" nin Türk Parası cinsinden senetli alacak ve borçların değerlemesinde kullanılabileceği, ... tarihli Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğü'nün yazısında da yabancı para ile olan borçlara ait poliçelerin ayrıca reeskonta tabi tutulamayacağının açıklandığı, bu durumda, Vergi Usul Kanunu'nun 280 inci maddesine göre değerlemesi yapılan yabancı para cinsinden düzenlenen borç senetlerinin ayrıca reeskonta tabi tutulması gerektiği belirtilerek saptanan matrah farkında isabet görülmediği gerekçesiyle tarhiyatın kaldırılmasına karar vermiştir. Davalı İdare, davacı şirketin alacak senetlerini reeskonta tabi tuttuğunu, bu nedenle yabancı para cinsinden borç senetlerinin de reeskonta tabi tutulması gerektiğini ileri sürmekte, kararın bozulmasını istemektedir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.