İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 9. Daire

1996/4647 E., 1997/3801 K. · 25 Kasım 1997

Künye

MahkemeDanıştay 9. Daire
Esas no1996/4647
Karar no1997/3801
Karar tarihi25 Kasım 1997

Konu

Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 2464 sayılı Kanun m. 97 ve 2464 sayılı Kanun m. 16 anılmaktadır.

Karardan

Uyuşmazlık Büyükşehir Belediyesi Meclisinin 1.3.1993 tarihli kararıyla mevcut vergi ve harç tarifelerinin artırılarak değiştirilmesi nedeniyle yeni tarifeye göre salınan ek ilan ve reklam vergisinin kaldırılması isteminden kaynaklanmaktadır. 2464 sayılı Kanunun 16.maddesinde ".... ilan ve reklam vergisi, beyanname verme süresi içinde ödenir. Şu kadar ki belediye meclisleri vergi tarifesinin 1. 2. ve 4. bentlerinde yazılı ilan ve reklamlara ait vergileri, yılı içinde, iki eşit taksitte almaya yetkilidirler....." hükmü yer almaktadır. Olayda, yükümlü şirketin bilinen oranlar dahilinde beyannamesini yasal süresi içinde verdiği ve vergisinin 1. taksidini de vadesinde ödediği, 1.3.1993 tarihli Belediye Meclisi kararı ile tarifenin değiştirildiği ve idarece 1993 yılının tamamına ait ilan ve reklam vergisinin yeni tarifedeki miktarlar üzerinden tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. Ancak tarifenin değiştirilmesine ilişkin Belediye Meclisi kararı 1.3.1993 tarihini taşıdığından bu tarihten önceki 1. takside uygulanması söz konusu olamaz. Bu tarihten sonra ödenecek 2. taksidin bu tarifeye göre alınması gerekir. Açıklanan nedenle tarhiyatın tamamını terkin eden mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.