Danıştay 8. Daire
1989/572 E., 1989/589 K. · 21 Haziran 1989
Künye
| Mahkeme | Danıştay 8. Daire |
| Esas no | 1989/572 |
| Karar no | 1989/589 |
| Karar tarihi | 21 Haziran 1989 |
Konu
Bu kararda 7478 sayılı Kanun m. 11, 2824 sayılı Kanun m. 1 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.
Karardan
Olay gününde yürürlükte olan ve köylerin içme ve kullanma suyu gereksinimlerinin nasıl çözümleneceğini düzenleyen 7478 sayılı Köy İçme Suları Hakkındaki Yasanın 11.maddesiyle "Umuma ait sular ile özel yasalarla köye veya köylere devir ve tahsis edilmiş veya köyün veya köylerin ötedenberi intifainde bulunmuş olan suların ... başka köyün...ihtiyacına" verilebileceği kuralı getirilmiştir. Yasanın bu kuralının belediyeleri kapsamadığı açıktır. Nitekim aynı yasanın 24 Mayıs 1983 gün ve 2824 sayılı Yasanın 1.maddesiyle Yürürlükten kaldırılan 15.maddesinin Belediye teşkilatı bulunan ve nüfusu son nüfus sayımına göre 3000 e kadar olan kasabalarda bu yasa kurallarına bağlıdır. şeklindeki yürürlükte olmayan ayrık düzenlemesi de Yasanın amacının bir köydeki su kaynağının aynı köye ve diğer bir köye verilmesinde uygulanması olduğunu, belediye sınırlarındaki suların başka köylere içme suyu olarak verilmesinin bu yasa kapsamı dışında tutulduğunu göstermektedir. Buna göre yeni ... Belediyesi sınırlarından çıkan satafça I ve II su kaynağını ... köyüne veren Köy Hizmetleri 17.Bölge Müdürlüğü Tahsis ve Tevzi Komisyonu kararı bir belediye sınırından çıkan su, diğer bir köye 7478 sayılı Yasaya göre verilemeyeceğinden Usul ve Yasaya akırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 7478 sayılı Kanun m. 11
- 2824 sayılı Kanun m. 1
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.