Danıştay 8. Daire
1986/46 E., 1986/159 K. · 31 Mart 1986
Künye
| Mahkeme | Danıştay 8. Daire |
| Esas no | 1986/46 |
| Karar no | 1986/159 |
| Karar tarihi | 31 Mart 1986 |
Konu
Bu kararda 7478 sayılı Kanun m. 1, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 30 ve 1580 sayılı Kanun m. 15 anılmaktadır.
Karardan
Umuma mahsus suların içme ve kullanma suyu olarak yerleşim yerlerine getirilmesi, dağıtım ve tahsisi 7478 ve 831 sayılı kanunlarla düzenlenmiştir. 7478 sayılı Kanun; köy ve mahallelerine su getirtiebileceğinin, bu yer ler için D.S.İ. Genel Müdürlüğü ve İl İdare Kurulları tarafından kaynak tahsis yapılabileceğini; 831 sayılı kanun ise, şehir ve kasabalarda ihtiyatı ammeyi temine mahsus suların tedarik ve idaresinin Belediye teşkilatı olan yerlerde belediyelere ait olacağını, 1580 sayılı Belediye Kanununun 15.maddesinin 25.fıkrası hükmü ise, 831 sayılı kanun gereğince su getirtmenin Belediyelerin görevi içerisinde bulunduğunu ifade etmiştir. Bu hükümlerin incelenmesinden Belediyelerin umuma ait bir sudan yararlanabilmeleri için, herhangi bir yerden tahsis kararı almalarının gerekmediği, ancak; 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 30.maddesinde belirtildiği üzere, kaynağın bulunduğu idare ile anlaşmaları ve bu anlaşmaya takiben, belediye yetkili organları tarafından suyun getirilmesi konusunda bir karar alınması gerekmektedir. Görüldüğü üzere kanunlarla Belediyelere kaynak tahsisi konusunda İl Daimi Encümenlerinin yetkili olduğuna dair bir hüküm mevcut değildir. Bu nedenle olayda yetki dışı alınmış olan uşak İl Daimi Encümeni kararının Manisa İdare Mahkemesi tarafından iptal edilmiş olması sonuç olarak yerindedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 7478 sayılı Kanun m. 1
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 30
- 1580 sayılı Kanun m. 15
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.