Danıştay 4. Daire
1997/251 E., 1997/1845 K. · 9 Haziran 1997
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1997/251 |
| Karar no | 1997/1845 |
| Karar tarihi | 9 Haziran 1997 |
Konu
Bu kararda 7397 sayılı Kanun m. 12, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94 ve 7397 sayılı Kanun m. 18 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu yetki doğrultusunda 31.12.1992 günlü ve 21452 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kararnameyle Hazine bonosu ve Devlet tahvili faiz gelirleri üzerindeki tevkifat oranı % 15 olarak belirlenmiştir. Alım satım kazançları ile ilgili olarak uygulanacak oran konusunda yargıya intikal eden uyuşmazlıklar neticesinde 1992 yılı için tevkifat oranının % 10 olduğu kabul edilmiştir. Bu yasal düzenlemelerin sonucu olarak Hazine bonosu ve Devlet tahvili faiz geliri elde edenlerin tevkifat yapması zorunludur. Her ne kadar dava konusu olayda davacı şirket, riyazi ihtiyatların yatırıma yönlendirilmesiyle elde edilen kazançların şirkete ait olmadığını ileri sürmekte ise de, sigortalılardan tahsil edilen primler ile buna yürütülen faizlerden oluşan fonun menkul ve gayrımenkullere yatırılması suretiyle elde edilen faizler kurum kazancına dahil olup, muhasebe sistemi ve beyannameler buna göre düzenlenmektedir.. Bu itibarla, davacı şirketin riyazi ihtiyatları Devlet tahvili ve Hazine bonosuna yatırması sonucu elde ettiği faiz gelirleri üzerinden tevkifat yapması yasal zorunluluk olduğundan aksi yöndeki mahkeme kararında isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 7397 sayılı Kanun m. 12
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 7397 sayılı Kanun m. 18
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 39
- 5422 sayılı Kanun m. 8
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.