Danıştay 7. Daire
1996/2630 E., 1997/3369 K. · 9 Ekim 1997
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 1996/2630 |
| Karar no | 1997/3369 |
| Karar tarihi | 9 Ekim 1997 |
Konu
Bu kararda 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 86, 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 89 ve 1615 sayılı Kanun m. 89 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu hükümlere göre; gümrük vergilerinin noksan ödenmesi veya hiç ödenmemesi sonucunu yaratan eylemin suç oluşturması ve bu suçun tabi olduğu dava ve ceza zaman aşımı süresinin daha uzun olması hallerinde Türk Ceza Kanunundaki daha uzun olan zaman aşımı süresinin uygulanması mümkün olmakla birlikte, bir eylemin suç oluşturduğu açılacak ceza davası sonucunda verilen kararla kesinlik kazanabileceğinden, anılan sürelerden yararlanılarak ek gümrük vergisi tahakkuku yapılabilmesi, öncelikle bu konuda Cumhuriyet Savcılığınca açılmış bir ceza davasının mevcudiyetine bağlı bulunmaktadır. Ancak, Cumhuriyet Savcılığınca ceza davası açılmış olması, idarenin Türk Ceza Kanununda yazılı zaman aşımı sürelerinden yararlanması için yeterli olmayıp, eylemin suç oluşturup oluşturmadığı hususu, ceza davası hakkında verilecek kararla ortaya çıkacağından, olayda uygulanacak zaman aşımı süresinin ceza mahkemesince verilecek karar sonucuna göre belirlenmesi zorunluluğu ortadadır. Dolayısıyla; ek tahakkuka karşı açılan idari davanın karara bağlanabilmesi için, öncelikle, Cumhuriyet Savcılığınca açılan ceza davasının sonucunun beklenilmesi gereklidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 86
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 89
- 1615 sayılı Kanun m. 89
- 1615 sayılı Kanun m. 65
- 1615 sayılı Kanun m. 86
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 102
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.