Danıştay 10. Daire
1997/160 E., 1997/2583 K. · 25 Haziran 1997
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 1997/160 |
| Karar no | 1997/2583 |
| Karar tarihi | 25 Haziran 1997 |
Konu
Bu kararda 1580 sayılı Kanun m. 19, 1005 sayılı Kanun m. 2 ve 3761 sayılı Kanun m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1580 sayılı Belediye Kanunu'nun 19/5 maddesinde "Belediye hudutları dahilinde muayyen mıntıkalar arasında yolcu nakil vasıtası olarak otobüs, omnibüs otokar, tünel, troley, füniküler işletmenin münhasıran Belediyenin hakkı olduğu belirtilmiş 3030 sayılı Yasanın 6/A-g maddesinde büyükşehir dahilindeki toplu taşıma hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gerekli tesisleri kurmak,kurdurmak işletmek veya işlettirmek Büyükşehir belediyelerinin görevleri arasında sayılmış, aynı yasanın 8.maddesinde büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görevli oldukları konularda 1580 sayılı Belediye Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri ile belediyelere tanınan hak, yetki, imtiyaz ve muafiyetlere sahip oldukları hükme bağlanmıştır. Dolayısıyla belediyelerin, yasayla tanınan hizmetini bizzat yerine getirmeyip toplu taşımada kullanılan araçların mülkiyetini veya işletme hakkını devretmesi, hizmetin hukuki niteliğini değiştirmeyecektir. Diğer taraftan; 1005 sayılı İstiklal Madalyası Verilmiş Bulunanlara Vatani Hizmet Tertibinden Şeref Aylığı Bağlanması Hakkında Kanun'un, bu Yasada değişiklik yapılmasına ilişkin 3761 sayılı Yasayla değişik 2. maddesi 1. fıkrasında, belediye vasıtalarında ücretsiz seyahat edecekleri hükme bağlananlar arasında, vazife malülleri ve kendilerine refakat eden eşleri de sayılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1580 sayılı Kanun m. 19
- 1005 sayılı Kanun m. 2
- 3761 sayılı Kanun m. 2
- 3030 sayılı Kanun m. 6/A
- 3030 sayılı Kanun m. 8
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.