Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
1995/120 E., 1996/58 K. · 9 Şubat 1996
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 1995/120 |
| Karar no | 1996/58 |
| Karar tarihi | 9 Şubat 1996 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 63, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 73 ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) Geçici Madde 20 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 63 üncü maddesinin (2) işaretli bendinde, emekli aidatı veya sosyal sigorta primlerini, emekli sandığı veya sosyal sigortalar kurumunun Türkiye'de olması şartıyla, işveren tarafından ücretliye sağlanan menfaatler toplamından indirilmek suretiyle hesaplanacak tutarın ücretin gerçek safi değerini oluşturacağı belirtilmiştir. Banka tarafından kurulan özel emekli sandığı, 193 sayılı Yasanın 63 üncü maddesinin (2) işaretli bendinde sözü edilen sosyal sigortalar kurumu niteliğini taşımaktadır. Ancak bu sandığa, 506 sayılı Yasanın sigorta primi oranlarını düzenleyen 73 üncü ve 78 inci maddelerinde belirlenen oranları aşan oranlarda işçi ve işveren primi ödenmekte ve yüksek oranlar üzerinden yapılan bu prim kesintileri yasal bir zorunluluğa da dayanmamaktadır. Hiçbir yasal zorunluluğa dayanmadan sandığa fazla ödenen primlerin benzeri kurumlar arasında farklılıklar göstermesi, değişik yıl ve dönemlerde sandık genel kurullarının kararıyla bu oran ve miktarların yeniden belirlenmesi karşısında, 506 sayılı Yasanın 73 üncü ve 78 inci maddelerinde yazılı oranları aşan prim tutarlarının vergilendirilmemesi, vergide eşitlik ve adalet ilkeleriyle bağdaşmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 63
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 73
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) Geçici Madde 20
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 78
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 47
- 2576 sayılı Kanun m. 7
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 38
- 3410 sayılı Kanun m. 4
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 73
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 78
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.