İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu

1995/96 E., 1996/291 K. · 28 Haziran 1996

Künye

MahkemeDanıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
Esas no1995/96
Karar no1996/291
Karar tarihi28 Haziran 1996

Konu

Bu kararda Anayasa m. 129, 3505 sayılı Kanun m. 24 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Vergi dairesi müdürlüğü tarafından makbuzlardaki bu çelişkinin, yükümlünün ödeme yaptığı memurun, tahsilatların bir kısmını zimmetine geçirmesinden doğduğu, bu kişinin tahsilatla görevli ve yetkili olmadığı, davacı dışında kişiler hakkında da aynı doğrultuda işlem yaptığı, bu yüzden davacı tarafından vergi borcunun ödenmiş kabul edilemeyeceği, ödeme emrinin yasaya uygun olduğu savunulmaktadır. Dosyadaki belgelere dayanılarak yapılan ve yukarıda değinilen saptamalara göre ödeme belgesi olan makbuzun davacıda kalan nüshasının, vergi dairesi müdürlüğünün muhasebe servisinde bulunan nüshasındaki bilgileri, mühür ve imzayı taşıması karşısında, ödeme yapmak üzere vergi dairesine başvuran yükümlünün tahsilatla ve vezne işlemi yapmakla görevli ve yetkili olup olmadığını bilmesi beklenemeyecek olan memurun suç teşkil eden eylemine katıldığı kanıtlanmadıkça bu eylemin sonucundan sorumlu tutulmasına olanak bulunmamaktadır. Bu durumda yapılan ödemenin geçersiz sayılmasını gerektiren herhangi bir hukuksal neden bulunmaksızın ve tersine yaklaşımla aynı borcun yeniden tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali gerekirken, davanın reddi yolunda verilen ısrar kararı, hukuka uygun görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.