Danıştay 3. Daire
1995/3390 E., 1996/420 K. · 8 Şubat 1996
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 1995/3390 |
| Karar no | 1996/420 |
| Karar tarihi | 8 Şubat 1996 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 51, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 31 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 50 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Gelir Vergisi Kanununun 51. maddesinin 4. fıkrasında, her türlü taahhüt işleri yapanlar ile bu kişilere derece derece taahhütte bulunanların götürü usulden faydalanamayacakları hükme bağlanmıştır. İncelenen dosyadan, soğuk demircilik işi ile uğraşan davacının, … Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin cam seralarının demir işçiliğinin 21.7.1993 tarihli yönetim kurulu kararıyla kendisine verildiğini, kooperatif başkan ve üyeleri nezdinde düzenlenen 14.12.1994 ve 16.12.1994 tarihli yoklama tutanaklarıyla tesbit edildiği, mahkemenin ara kararına kooperatif tarafından verilen cevapta da, cam seraların demir doğrama işçiliğinin davacı tarafından yapıldığının, yapılan işlerin karşılığının da ödendiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda belirli bir işin yapılmasını üstlenen davacının taahhüt işi yapması nedeniyle işe başladığı 21.7.1993 tarihinde götürü usulden faydalanmasına olanak bulunmadığından bu tarihten itibaren gerçek usulde vergilendirilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca, Vergi Mahkemesince gerçek usulde vergi mükellefiyeti tesisi işleminin davacının götürü usulde vergi mükellefi olma şartlarını kaybettiğinin tesbit edildiği, 1994 yılını izleyen takvim yılından itibaren başlatılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile işlemin iptali yolunda karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.