İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 3. Daire

1995/4846 E., 1996/1990 K. · 28 Mayıs 1996

Künye

MahkemeDanıştay 3. Daire
Esas no1995/4846
Karar no1996/1990
Karar tarihi28 Mayıs 1996

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 53, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 54 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 anılmaktadır.

Karardan

Bankadan alınan ticari krediye ilişkin faizin zirai gelirin hesabında gider olarak dikkate alınamayacağından bahisle bulunan matrah farkı üzerinden davacı adına 1991 takvim yılına ilişkin olarak ikmalen salınan gelir vergisi ile kesilen kaçakçılık cezasına karşı açılan davayı; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 53. maddesinde zirai kazancın tesbit şekillerinin sayıldığı, aynı kanunun 54. maddesinin 1. fıkrasına göre de tevsik edilmek ve beyannamede gösterilmek suretiyle zirai faaliyette kullanılan ve işletmeye harcanan borç paraların faizlerinin hasılattan indirilebileceğinin tartışmasız bulunduğu, davacının ilgili yılda almış olduğu 50.000.000.-lira ticari kredi ile 31.250.000.-lira zirai krediyi zirai işletmede kullanıp kullanmadığının tesbiti amacıyla ara kararı verildiği, ara kararı üzerine ibraz edilen belgelerden toplan 81.250.000.-lira krediden 73.552.820.-liralık kısmının zirai işletmede kullanıldığının belgelerle tevsik edildiğinin görüldüğü, kalan 7.697.180.-lira kredinin ise zirai işletmede kullanıldığı yolundaki davacı vekili iddiaları belgelerle tevsik edilmediğinden yerinde görülmediği gerekçesiyle kısmen kabul ederek cezalı tarhiyatı tadil eden … Mahkemesinin …. gün ve E:…, K:… sayılı kararının;

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.