Danıştay 4. Daire
1995/5480 E., 1996/226 K. · 22 Ocak 1996
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 1995/5480 |
| Karar no | 1996/226 |
| Karar tarihi | 22 Ocak 1996 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 1 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosyanın incelenmesinden, davacının özel usulsüzlük cezası için süresi içinde uzlaşma komisyonuna başvurduğu, uzlaşma komisyonunca yükümlünün talebinin uzlaşma kapsamında bulunup bulunmadığının öncelikle incelenerek bu konuda bir karar vermesi gerekirken, bu zorunluluğa uymaksızın, özel usulsüzlük cezasına karşı dava açma süresinin geçmesinden sonra uzlaşma için tayin edilen 18.4.1995 gününde özel usulsüzlük cezasının uzlaşma kapsamına girmediği yönünde karar verdiği anlaşılmaktadır. İdarenin geç işlemesi sonucu yükümlünün dava açma hakkından mahrum bırakılması yasal düzenlemelere uygun görülemez. Kaldı ki, uzlaşma müessesine açıklık getirmek amacıyla yayımlanan 134 seri nolu Genel Tebliğde, uzlaşma müessesinin konuluş amaçları ve uygulamaya işlerlik kazandırılmasına yönelik esaslar belirtilerek, uzlaşma taleplerinin uzlaşma komisyonlarınca azami dikkat gösterilerek kısa sürede incelenmesinin öngörüldüğü ve Yasada özel usulsüzlük cezasının uzlaşma kapsamında olmadığı yolunda açık bir hüküm bulunmadığı gözönünde bulundurulduğunda Ek 7 inci maddede öngörülen 15 günlük dava açma süresinin özel durumu itibariyle bu dava için de geçerli olduğunun kabulü hakkaniyet esaslarına uygun olacağından, mahkemece özel usulsüzlük cezasına karşı açılan davanın süre aşımından dolayı reddinde isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.