Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2001/89 E., 2001/301 K. · 12 Ekim 2001
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2001/89 |
| Karar no | 2001/301 |
| Karar tarihi | 12 Ekim 2001 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 279, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 13 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Uygulamada repo işlemleri, para piyasasında, bankalar ve aracı kurumların kısa vadeli nakit ihtiyacını karşılayan bir işlemdir. Ödünç para toplama yollarından biri olan repo, mevduat gibi para toplama fonksiyonunu yerine getirmektedir. Repo ve ters repo işlemlerinde, işleme konu menkul kıymetin fiziki transferi söz konusu olmayıp, defter kayıtları ile yetinilmekte, ancak borçlu konumundaki banka veya aracı kurum bu menkul kıymeti teminat göstererek borç altına girmekte, ödünç paranın faiz oranı menkul kıymetin getirisinden bağımsız olarak günün piyasa koşullarına göre belirlenmekte, menkul kıymet, itfa tarihini aşmamak koşuluyla, birden fazla işleme konu olabilmekte ve vade tarihinde repo yapan kuruma geri dönmektedir. Repo işlemlerinde menkul kıymet mülkiyetinin intikali, repo yapan müşterinin menkul kıymetin zilyetliğine sahip olması veya bu menkul kıymeti elden çıkarması söz konusu değildir. Repo işlemlerinin açıklanan özellikleri, gerçek bir satış işlemi olmadığını gösterdiğinden ve 213 sayılı Yasanın 3 üncü maddesindeki düzenleme dikkate alındığında değerlemenin, menkul kıymeti her zaman geri almak zorunda olan kurum tarafından yapılması gerektiği sonucuna varıldığından, aksi gerekçeyle verilen kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.