İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu

2001/89 E., 2001/301 K. · 12 Ekim 2001

Künye

MahkemeDanıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
Esas no2001/89
Karar no2001/301
Karar tarihi12 Ekim 2001

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 279, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 13 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Uygulamada repo işlemleri, para piyasasında, bankalar ve aracı kurumların kısa vadeli nakit ihtiyacını karşılayan bir işlemdir. Ödünç para toplama yollarından biri olan repo, mevduat gibi para toplama fonksiyonunu yerine getirmektedir. Repo ve ters repo işlemlerinde, işleme konu menkul kıymetin fiziki transferi söz konusu olmayıp, defter kayıtları ile yetinilmekte, ancak borçlu konumundaki banka veya aracı kurum bu menkul kıymeti teminat göstererek borç altına girmekte, ödünç paranın faiz oranı menkul kıymetin getirisinden bağımsız olarak günün piyasa koşullarına göre belirlenmekte, menkul kıymet, itfa tarihini aşmamak koşuluyla, birden fazla işleme konu olabilmekte ve vade tarihinde repo yapan kuruma geri dönmektedir. Repo işlemlerinde menkul kıymet mülkiyetinin intikali, repo yapan müşterinin menkul kıymetin zilyetliğine sahip olması veya bu menkul kıymeti elden çıkarması söz konusu değildir. Repo işlemlerinin açıklanan özellikleri, gerçek bir satış işlemi olmadığını gösterdiğinden ve 213 sayılı Yasanın 3 üncü maddesindeki düzenleme dikkate alındığında değerlemenin, menkul kıymeti her zaman geri almak zorunda olan kurum tarafından yapılması gerektiği sonucuna varıldığından, aksi gerekçeyle verilen kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.