Danıştay 1. Daire
1995/36 E., 1995/57 K. · 27 Mart 1995
Künye
| Mahkeme | Danıştay 1. Daire |
| Esas no | 1995/36 |
| Karar no | 1995/57 |
| Karar tarihi | 27 Mart 1995 |
Konu
Bu kararda 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu m. 38 ve 278 sayılı Kanun m. 19 anılmaktadır.
Karardan
278 sayılı Kanunun 19.maddesinin, Tübitak'a, amacına uygun çalışmalar yapabilmesi için, üniversiteler dahil olmak üzere değişik kurumlardan, yüksek ücret vermek suretiyle personel teminine olanak sağlamaya yönelik olduğu görülmektedir. Ancak, bu hükümden daha sonra yürürlüğe girmiş bulunan 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 38.maddesi, öğretim elemanlarının Tübitak'ta geçici olarak görevlendirilmeleri yönünden, 278 sayılı Kanunun hükümleri karşısında, özel hüküm niteliğinde bulunmaktadır. Aynı konuda hüküm içeren sonra çıkan bir kanunun, önceki kanun hükümlerini zımnen değiştirmesi söz konusu olduğu gibi, yasalardaki özel hükümlerin genel hükümlerden öncelikle tatbik edilmesi gerekeceğinden, üniversite öğretim elemanlarının, Tübitak'da geçici olarak görevlendirilmelerinde ve bu biçimde görevlendirilenlere ödenecek ücretlerde 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 38.maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Bu durumda, Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumunda 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 38.maddesi uyarınca geçici olarak görevlendirilen üniversite öğretim elemanlarına yapılan ücret ödemelerinin aynı maddenin son fıkrasında öngörülen miktarla sınırlı olduğu ve bu görevlendirmeninde öğretim elemanlarının tabii bulunduğu Yüksek Öğretim Kanununa göre yapılmasının doğal olacağı sonucuna ulaşılmakla dosyanın Danıştay Başkanlığına sunulmasına karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.