Danıştay 3. Daire
1994/3644 E., 1995/1904 K. · 14 Haziran 1995
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 1994/3644 |
| Karar no | 1995/1904 |
| Karar tarihi | 14 Haziran 1995 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 93 anılmaktadır.
Karardan
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 93.maddesinde, Tam mükellefiyette, eşlerin ve velayet altındaki çocukların yıllık beyanname ile bildirilmesi icapeden gelirleri (Medeni Kanunun cevaz verdiği hallere münhasır olmak üzere, ayrı yaşayan eşlerin gelirleri hariç) aile reisi tarafından tek beyanname ile bildirileceğinin, eşlerin herbirinin yalnız kendi gelirine isabet eden vergi kısmından veya bunlara tekabül eden cezalardan sorumlu olacağının belirtildiği olayda, davacının 20.3.1993 tarihinde gelir vergisi beyannamesini verdiği, eşinin de 31.3.1993 tarihinde taahhütlü olarak … ile beyannamesini gönderdiği ve tahakkuk fişlerinin düzenlendiği, ayrı ayrı beyanda bulunulduğundan vergi sisteminin müterakki olması nedeniyle gelirlerin tek beyannamede birleştirilmesinden dolayı farkın ortaya çıktığının anlaşıldığı, aile reisi beyanının amacının, gelir kaynaklarının aile fertleri arasında muvazaalı şekilde paylaştırılarak müterakkiyetten kaçınmak suretiyle vergi yükünü hafifletecek muhtemel davranışları önlemek olduğu, davacının eşi ile ilişki lerinin bozuk olduğu, boşanmak için dava yoluna başvurduğu, eşinin ayrı yaşayarak İstanbul'da kadın konfeksiyon imalat ve satışı ile uğraştığı, bu durumda, salt aile reisi olarak gelirlerin birleştirilmediğinden bahisle yapılan tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek kusur cezalı tarhiyatı terkin eden … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının;
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.