Danıştay 3. Daire
1995/3537 E., 1995/4335 K. · 20 Aralık 1995
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 1995/3537 |
| Karar no | 1995/4335 |
| Karar tarihi | 20 Aralık 1995 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 120, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 161 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 163 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Vergi Usul Kanununun 161.maddesinde tarif edilen işi bırakma nakil olayını içermemektedir. İşi bırakma anılan maddeye göre vergiye tabi olmayı gerektiren muamelelerin tamamen durdurulması ve sona ermesi olarak tanımlanmıştır. Oysa davacı bir Vergi Dairesi mıntıkasından diğer bir Vergi Dairesi mıntıkasına tayin olmuş ve aynı işi …devam ettirmektedir. … aynı işe devam ediyor olması kendisini yine vergi mükellefi kılacağından, faaliyetin tamamen durmuş veya sona ermiş olduğundan söz edilemeyeceği açık olup, bu durum işi bırakma sayılamayacaktır. Yine Vergi Usul Kanununun 161.maddesinde işlerin herhangi bir sebep yüzünden geçici bir süre için durdurulması işi bırakma sayılmayacağı belirtildiğinden, davacının … tayin ile …işe başlama arasında geçen kısa sürede de işin bırakıldığı anlamını taşımaz. Açıklanan madde hükümlerine göre Adalet Bakanlığının atama işlemi ile Noterlik faaliyetine .. devam eden davacı işi bırakmış sayılmayacağından Gelir Vergisi Kanununun Mükerrer 120.maddesi hükmünden yararlanmasına olanak bulunmadığı cihetle, … 2 nci Noterliğinden ayrıldığı tarihten sonraki aylar için tahakkuk edip ödenmeyen geçici verginin ödeme emri ile istenilmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Bu bakımdan aksi yolda verilen mahkeme kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.