Danıştay 7. Daire
1993/549 E., 1995/2691 K. · 21 Haziran 1995
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 1993/549 |
| Karar no | 1995/2691 |
| Karar tarihi | 21 Haziran 1995 |
Konu
Bu kararda 2982 sayılı Kanun m. 10 anılmaktadır.
Karardan
2982 sayılı Konut İnşaatında ve Kalkınmada Öncelikli Yörelerde Yapılacak Yatırımlarda Vergi, Resim ve Harç İstisna ve Muaflıkları Tanınması Hakkında Kanunun 1 inci maddesinde, bu kanunun amacının, konut inşaatı ile kalkınmada öncelikli yörelerde yapılacak yatırımların, vergi, resim ve harç istisna ve muaflıkları yoluyla teşvik edilmesi olduğunun hükme bağlandığı, kanunun amacı Türkiye'de konut açığını kapatmak olduğuna göre, sosyal merkezde ve sosyal merkez kültür binasında yapılacak işlerin yasa kapsamına girmeyeceğinin düşünülemeyeceği, konut inşaaatının bir bütün olduğu, bu bütünün bazı bölümlerini ayırmak suretiyle vergi, resim ve harç istisnası kapsamından çıkarılmasının kanunun amacına aykırı olduğu, ... Toplu Konutları şehir merkezine çok uzak olduğundan, sosyal merkez binalarının bulunmaması durumunda insanların burayı ikamet yeri olarak tercih etmeyecekleri ve dolayısıyla yerleşim alanı olarak kullanılamayacağı, bu durumda sosyal tesisler ve kültür merkezi ile ilgili sözleşmenin, anılan kanun hükümleri uyarınca damga vergisi ve harçtan istisna edilmesi icap ettiği gerekçesiyle terkin ve iadesine kara veren .... Vergi Mahkemesi ... gün ve ... sayılı kararının; yükümlü şirketin yaptığı sosyal tesislerin 2982 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinde sayılan türden bir bina olmadığı gibi, bu tür binaların müştemilatı durumunda da olmadığından, harç ve damga vergisinin tahsil edilmesinin yasal olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.